titel: planetarium te Franeker

Een tegenwicht voor het leven, zo heeft ze haar poëzie weleens genoemd. Judith Herzberg (Amsterdam, 1934) debuteerde als dichteres in Vrij Nederland. Met haar eerste bundel Zeepost (1963) oogstte zij direct veel waardering doordat ze op een authentieke, vaak verrassende manier schrijft over herkenbare gevoelens. Aanvaarding en afwijzing van het leven wisselen elkaar af. De gedichten ‘komen voort uit mijn poging twee dingen, die op het eerste gezicht geen verband lijken te hebben met elkaar, toch te rijmen’. Vanaf het begin van de jaren zeventig wijdde zij zich ook aan vertalingen en schreef zij televisiespelen, filmscenario’s Rooie Sien (regie Frans Weisz), Twee vrouwen, naar de roman van Harry Mulisch (regie George Sluizer), Charlotte (regie Frans Weisz) en toneelwerk. Eén van de hoogtepunten hiervan is de muziektheaterproductie Leedvermaak, een stuk dat in wezen gaat over overlevingsmogelijkheden na Auschwitz.