titel: spanjaarslaan

Zijn jeugdjaren bracht hij door in Winschoten, waar zijn vader doopsgezind predikant was. Na zijn (onvoltooide) studie Russisch bleef Jean Pierre Rawie (Den Haag, 1951) wonen in Groningen waar hij een bestaan vond als dichter. Met de bundel Onmogelijk geluk brak hij door bij een groot publiek. Er werden tienduizenden exemplaren van verkocht. Hij geldt als één van de meest populaire en meest (in rouwadvertenties) geciteerde Nederlandse dichters van onze tijd. In vormvaste, rijmende verzen schrijft hij over de grote thema’s die veel van zijn voorgangers ook beschreven: de jeugd, de dood en het verstrijken van de tijd. Rawie is bij uitstek de dichter van de vergankelijkheid; hij zegt hier zelf over: “Mijn poëzie kent heimwee naar een non-existent verleden, iets wat er niet geweest is”. Poëziecriticus Maarten Doorman omschreef het zo: “Zijn gedichten zijn zo vergeven van vergankelijkheidsbesef en een gevoel van ijdelheid, dat de boeken van Prediker en de klaagzangen van Jeremia er bij afsteken als een vrolijke frisdrankreclame”.